Bendito Ranch

Met ons aankoms by Bendito Ranch begelei Annemarie ons deur die kronkel padjies deur hulle wilds plaas tot by ons kamp plek. Al wat jy kan sien is ‘n sement sirkel vir vuurmaak, ‘n bos stort en bos toilet.

Toe die donker ons oorval het ons darem al kamp opgelsaan,‘n vuurtjie wat brand en ‘n liggie wat skyn. Toe die son sak merk ‘n mens dadelik die stilte op voordat die naggeluide begin. Die geroep van die naguiltjie is die mees prominenste en mens raak sommer stil om vir ons skepper die eer te gee aan sy skepping. ‘n mens vergeet soms hoe donker die donker kan wees en hoe helder die sterre kan wees. Daar is geen gedruis van die stad naby jou nie.

Vir warm water kook jy die water in ou brandblissers op die vuur om jou emmer meer vol te maak met warm water voordat jy hom in die lug hang en die stort kop oopdraai. Terwyl jy stort sien jy die blink sterre en die naggeluide is harder as jou gedagtes.

Deur die dag het ons al die wild gaan bestudeer en wat altyd naby aan my hart lê is ‘n Eland bul wat sommer gesag afdwing as hy vir jou staan en kyk en dan ook die “gentel” kameelperd wat so grasieus rond beweeg in die bos en net so maklik verdwyn tussen die takke. Oor die hitte van die dag soek elke bok maar net ‘n stukkie koelte om van die ergste son weg te kom, maar elke oomblik dink jy aan die skepper.

Ons gesprekke om die vuur het gegaan oor die kultuur van kamp. En ons is nou op die stadium wat ons die kultuur wil oordra aan ons kinders, om die natuur te waardeer en om stilte kan raak sodat die vuur met jou kan gesels. Die oomblik wat jy besef daar is min gesê maar dit voel soos die beste gesprek.

In die stilte hoor jy die blare wat val en en iets wat loop op die blare. Eers het ons gedink dis dalk ‘n veld muis opsoek na kos, maar al die tyd wat dit ‘n ou skurwe padatjie wat sy weg van die koppie af maak ondertoe.

Ek en my seun het bietjie die koppies gaan klim om die uitsig te bewonder. Dit was my seun se eerste ervaring op die reusagtige klippe en eers was hy huiwerig om sy voete te vertou, maar vining vining het hy soos ‘n dassie op die klippe baljaar. Weereens besef ek dat daar nog so baie is wat hy moet leer en wat ‘n voorreg dit is om saam met hom dit te kan doen.

Waar kan ‘n mens vandag nog mierleeutjies vang met ‘n grasie of net sommer te kyk hoe miershope gebou is?

Ons besef dat Kamp is 'n kultuur wat van generasie na generasie oorgedra moet word om lewend te bly. 

Ons het Bendito Ranch agter gelaat met baie goeie herinneringe en met skoon siele reg om die warvoel van die lewe weer in die oe te kyk.