Ons driehoek-toer

Ons het gou vandag daar gaan loer. Dit is 'n netjiese woonwapark. Alhoewel hulle ander hekke vir jou kan oopmaak, is die normale ingangspad na dié park nie juis "karavaansleep-vriendelik" nie. Skerp draaitjies (amper 360°) en ongemaklike op- en afdraentjies is nie baie tegemoetkomend om 'n karavaan en in en uit te neem nie.

Maar dat dit netjies is, is gewis.

.... (dalk eerder die sirkel-) toer is voltooi. Ons was 15:30 terug by die huis. Ons het in die reën vanaf Oudtshoorn tot Barrydale gery.

Ek laai nog foto's en vertel 'n bietjie meer as ek eers klaar afgepak, uitgepak en tot verhaal gekom het.

Terloops Wessel, my vrou sal jou ernstig aanvat as jy durf waag om negatiewe kommentaar oor die Karoo te gee. En ek wou twee keer om die kerk in Bonnievale ry, maar dit was "peak hour traffic".😝

Dinsdag 16 Mei vat ons toe die pad Prins Albert toe. Omdat dit nie ver van Karoo Nas Park af is nie, het ons nog eers 'n laaste draai met Lammertjiesleegte gaan ry en o.a. twee troppies elande gesien.

Na 'n vinnige indraai by Leeu-Gamka se NG Kerk - Ralie-hulle se oud-gemeente - het ons by Rietfontein padstal skaapwors en lamstjops gekoop. Ek kan dit aan enigeen aanbeveel wat daar verbyry.

Ons het net na 14:00 by ons netjiese Lekkeslaap selfsorgplekkie, Koppie Cottage, in Prins Albert ingeboek. Ek kan hierdie plek met 'n oop gemoed aan enigeen aanbeveel wat beplan om hierdie juweeltjie van die Karoo, Prins Albert, te besoek.

Die namiddag het ons te voet die strate ingevaar om o.a. Ralie se ouma-hulle se huis en ander bekende plekke uit haar kinderjare te besoek. Hier staan sy voor haar ouma se huis waar sy as koshuiskind elke Woensdagmiddag by ouma en oupa gaan koffie en beskuit geniet het.

Haar ouers se dorpshuis was volgende aan die beurt.

Prins Albert het van die mooiste huise uit die Victoriaanse era, soos die NG pastorie.

In die ou Swartberg Hotel lê daar ook baie spreekwoordelike voetspore van my vrou. Die destydse eienaar se dogter was een van haar klasmaats en 'n groot skoolvriendin. As kosganger was dit dus 'n lekker plek om gereeld te gaan kuier. Ons het Woensdag en Vrydag by die hotel, wat nou aan 'n internasionale hotelgroep behoort, se bistro gaan eet. Dit is regtig aan te bevole.

Na 'n langerige gesukkel om by haar grootwordplaas se huidige eienaar ('n SEB-bemagtigde) uit te kom, het ons gelukkig via 'n middelganger met hom kontak gemaak. Ons kon toe Donderdag plaas toe gaan, waar my vrou in haar element was om verskeie grootword-herinneringe weer te gaan herontdek. Soos o.a. die Boesmantekeninge wat onder 'n oorhangkrans is.

Die ou plaashuis, met sy warmwater-donkie langsaan, het ook emosionele herinneringe opgeroep.

Haar pa het van die lekkerste nawel-lemoene op die plaas gehad. Enkele van die bome is nog oor en die eienaar het ons verras met 'n sakkie van die soetste nawels wat jy kan kry. Ons smul nou nog daaraan.

Soos reeds in 'n ander inset genoem, het ons die planne laat vaar om oor die Swartbergpas na Oudtshoorn te ry a.g.v. reën in die pas. Maar dit was lekker om weer na jare die mooi van Meiringspoort te beleef. Die Klein-Karoo was lekker nat en pragtig groen.

Ons Lekkeslaap-plekkie in Oudtshoorn was net 'n bitter koue huis. Weereens was ons só bly vir die gasverwarmer wat ons saamgeneem het. En het ons nie gas opgebrand tydens ons kort vakansie nie!! Ek moes twee keer die 4,5 kg silinder en een keer die 3 kg silinder laat volmaak.

Sondag 21 Mei het ons die laaste skof huistoe deur die volle lengte van die Klein-Karoo aangepak. Ons het ingepak in die reēn en in die reën gery tot in Barrydale waar ons knus langs 'n kaggelvuur by The Country Pumpkin brunch geniet het.

Nou ja, nou's dit terug na die normaal hier in Kleinmond na 'n lekker wegbrekie. Die volgende weggaan om na uit te sien is die 2 weke met die "ou lady" gedurende September in die Karoo Nas Park.

Dankie vir die saamkuier.

Ek sal graag weer Baviaanskloof toe wil gaan

Die Baviaanskloof is een van die plekke op my wenslysie. Ek was bevoorreg om by twee geleenthede darem die mak deel van die Baviaanskloof te sien - een keer vanaf Uniondale en een keer vanaf Willowmore tot by Studtis. By laasgenoemde was 'n paar appelkoosboere, o.a. die Nortjé broers (broerskinders van die destydse skrywer PH Nortjé). Die eerste keer het die boere nog net oorweeg om hulle appelkose te begin droog (ek was toe by die destydse Droëvrugteraad) en het die aand hulle boerevereniging gaan toespreek. Ek het by een van die Nortjé broers oornag. Hulle het vir my 'n hoekie van hulle plaas gaan wys wat, wonder bo wonder, 'n absolute stukkie subtropiese omgewing behels het. Daar het hulle al wat subtropiese gewas is verbou.

Die bietjie wat ek van die kloof gesien het was wondermooi. En sedertdien het ek 'n begeerte om die hele kloof te beleef. Toe ek die 4x4 Hilux gehad het, was dit beslis op my "te doen" lysie, maar ongelukkig het ek nooit daarby uitgekom nie. Maar wie weet - dalk gebeur dit nog.

 Ons was darem so agt jaar gelede in Prins Albert op ‘n toer wat Baviaanskloof en die Hel ingesluit het.

Ek was ook bevoorreg om nog van die laaste boere (Mosterds en Cordiers) in my werkende hoedanigheid in Die Hel (Gamkaskloof) te besoek - slegs een keer en dit nog met 'n Ford Escort. In meer onlangse tye (ookal 'n paar jaar gelede) het ek by drie geleenthede vriende en my kinders daarnatoe geneem vir 'n dagbesoek. Na die laaste keer het ek besluit dat dit die laaste keer was. Dit is taamlik ver vir 'n dagbesoek vanaf Prins Albert. Eintlik nie so ver in afstand nie. Dit neem jou net so lank om daar te kom en weer terug. Eintlik moet mens vir minstens een aand oorbly.

Maar dat beide genoemde plekke iets besonders is, is nie altemit nie. 

My broer tree einde Jullie af in Prins Albert en sal ons dan seker gereeld daar uit kom.

Ek reken dit is 'n wonderlike aftreedorpie. Eiendomspryse het die hoogte ingeskiet juis a.g.v. die populariteit van Prins Albert as aftreedorp. En het dié dorp nie ver-Engels nie. Omtrent elke tweede persoon wat jy raakloop is Engelssprekens. Ralie sê dat die enigste Engels wat jy destyds in Prins Albert gehoor het was in die Engelse klas op skool. 

Ek sou wat wou gee om by my Ouma se huis in Voortrekkerstraat, Wolseley te gaan inloer waar ons Pretorianertjies Desembermaande gaan kuier het.  Ongelukkig het die huis tydens die destydse aardbewing in duie gestort. 

Ek was in Std 8 (deesdae se Graad 10) in die buurdorp Tulbagh, toe die aardbewing op 29 September 1969 plaasgevind het. Ek was nie self teenwoordig die aand van die aardbewing nie - ek was by 'n Landsdienskamp in Jonkershoek. Gelukkig was daar ten tye van die aardbewing niemand in my ma-hulle se bad nie. Die muur tussen ons huis se kombuis en badkamer het heeltemal ineengestort - binne-in die bad.

Ons kon maande nie in die huis woon nie. Aanvanklik was dit in 'n geleende karavaan op ons grasperk en later in 'n tydelike opslaanhuis, ook op ons erf. Dit was die rede hoekom ek toe na 'n ander skool is omdat ons in tente skool gegaan het vir 'n geruime tyd.

My ouers se huis kon darem herstel word.