Kgalagadi Oktober 2026

Ons het weer die pad noord gevat. Ons is 07:30 uit die kamp weg en het besluit om tot 10:00 te bring ry voordat ons omdraai. Dit het ons tot by Kousant-suiping geneem - waar ons 'n mooi troppie koedoes gekry het. Terloops - ons is besonders gelukkig met koedoes hierdie keer.

Met die terugkeer het ons by 2 geleenthede groot molslange gekry wat die pad voor ons gekruis het. En een wat doodgery is - wie tree so op??

Namiddag het ons weer die sinkplaatpad na Marie se Gat aangedurf. Maar die somtotaal van die dag se wildbesigting was weereens uiters skraal.

Ek het net voor ons vertrek het vir my 'n emalje-bedekte driepootpot gekoop - so 'n bloedrooie. Dit was tyd om dit in te wy met 'n lamskerriepotjie. Daar kry Wessel alweer die horries. Maar dit het knap afgegaan met Van Loveren se River Red.

O ja - en ons het teen skemeraand 'n pragtige leeuwyfie by die watergat gehad.

Ons het besluit om vanoggend 'n slag suid te ry. Nadat ons eers weer by Marie se Gat gaan draai het, het ons voortgegaan tot by Kaspersdraai waar ons 'n sekretarisvoël dopgehou het wat water drink. Ons het nogal heelwat sekretarisvoëls tot dusver gesien - selfs 'n nes met 'n kleintjie in bo in 'n kameeldoringboom.

Op pad na Kaspersdraai het Kaapse kobra nommer 4 die pad voor ons gekruis. Maar ongelukkig het ons ook 'n kobra en molslang, doodgery in die pad gekry. Sal daar waaragtig mense wees wat selfs in 'n natuurpark reken dat die enigste goeie slang is 'n dooie slang (soos ek sommiges al hoor sê het).

Weereens was wild skaars - maar ons geniet elke oomblik van hierdie voorreg om hier te kan wees. Tans lê ek op die naat van my rig en probeer inhaal op my agterstallige terugvoering. Dit is maar nog 'n warm dag. Ons beplan om na 16:00 weer 'n bietjie noord te ry en vanaand gerookte "pork belly" te braai.

Môre is weer die groot inpak vir die rit na Mata Mata vir die volgende 4 aande.

Gistermiddag het ons weer tot by Kwang gery waar ons vir bykans 'n uur hoopvol gesit en wag het - sonder enige resultate. Met die terugkeer, loop ons ons vas 'n traffic jam sowat 600 m vanaf die kamphek. Daar was net een ondeurdagte, selfsugtige culprit verantwoordelik daarvoor deurdat hy sy kar dwars in die relatief smal pad parkeer het. Die rede was 'n leeuwyfie wat haar eenvoudig dwars in die pad kom neervel het vir haar siesta. Terwyl ons wag vir die poephol om op die ander mense se flikkerende hoofligte te reageer, let Ralie 'n bleeksingvalk op wat 'n Kaapse kobra 'n bietjie gas gee.

Vanoggend was weer die groot oppak vir die trek Mata Mata toe. Joe - die duinepad tussen die Nossob- en Auobrivierbeddings is plek-plek uiters sinkplaat gery. Ons sien maar min op dié pad, maar darem Kaapse kobra nommer 6.

By Boorgat 14 is 'n nuwe piekniekplek - netjies!! Dit is sowat 300 m vanaf die suiping. By die suiping aangekom, lê 'n ou maanhaar -werklik afgeleef - in die skadu. Die ou het swaar asem gehaal met sy oop bek waarin jy die stomp slagtande kon sien. Hy't sommer gepiepie terwyl hy so lê. Ek wonder of hy vannag gaan deursien. Eintlik hartseer om so-iets te sien.

Naby Craig Lockhart-suiping het ons 3 leeuwyfies gekry by wat (gelyk het soos) 'n wildebeeskarkas.

Terwyl ons ietsie koud op ons rivierfront-stoep geniet het, het 'n pragtige maanhaar uit die oorkantste duine gekom en kom water drink by die suiping.

Nou vir 'n vuurtjie aansteek vir Joey's bief-patties en raai wat - knoffel-aartappels.

... ek sê vandag vir Ralie dat as ons 'n huisdier/troeteldief sien ly, maak ons 'n plan om die arme ding uit sy elende te verlig. Maar in die natuur (nóg te meer in natuurparke) word sulke diere se lyding maar aanvaar. Ek dink baie keer aan ou olifante wat inderwaarheid doodgaan van honger omdat hulle al hul tande verloor het.