Die onverwagte (onbeplande) Boucher-reis

... waar val jy nou uit? 

Ai ou mater - as die galjoene net wou byt in Henties verlede jaar. Maar kom ons hoop vir Feb/Mrt volgende jaar. 'n Henties-trip is op die beplanning - om o.a. te gaan kyk of ek nie beter kan vaar in die Namibië-sand as met die Atlantis-sand nie.

In antwoord op Goeie Hout se vraag:

Hier by Eiland maak baie kampeerders al vir jare vuur op die grond. Ek is nie 'n groot vuurmaker nie - maar ek kan nie dieselfde van my seun sê nie. Hy steek 17:00 vuur aan en dit moet voortdurend brand totdat ons klaar geëet is - gewoonlik 21:00 - 21:30. Dan word die laaste kole oopgekrap voordat ons gaan slaap. Sou daar enige voorspellings oor wind wees, word die kole doodgegooi.

Kole word vanuit die grondvuur in 'n braaibak (LK's se 'Sitbraai') geskep wanneer ons gereed is om te braai.

Die sementstene, wat net losweg op die grond gepak word, word elke jaar by Letsitele se Built It gekoop.

As ek alleen kamp, maak ek vuur in 'n opvoubare vleklose staal "fire pit" (wanneer ek die slag wel vuurmaak), maar braai met brikette (verkieslik Etosha Triquettes) in my Smokey Joe wat neffens die "fire pit" staan. 

... knap - net te min, maar ons kon nie meer op die rooster inpas nie. Die Joey's boerewors moes opmaak vir die tekort aan rib. Nee, dit is nou maar een ding - boeta kán braai. Ekself het nog nooit 'n staanrib probeer nie.

Ons ís met vakansie - maar ek kan nie myself uitdruk oor hoe opgewonde ek oor die komende naweek is nie.

Daar's hoender op die spyskaart vanaand. Daar agter op die sitbraai is 'n pot met 'n groentegereg -ala skoondogter. Kan jy glo - hoender plus nog ander groente. Maar ek eet net saam.

Ons het gisteroggend 07:20 weggekom by Eiland. Na vinnige houtaankope by Gravelotte en verdere proviand-aanskaffing by Phalaborwa Spar (en natuurlik Tops), is ons uiteindelik teen ongeveer 09:00 by Phalaborwahek weg. 

Ek sal later verder vertel. Nou moet die 2 oumense eers klaarmaak vir die beplande "brunch" by Babalala.

Al wat ek intussen wil sê is dat oral uiters ruig is. Die mopanies is so groen soos in die hartjie van 'n nat somer.

A.g.v. die H14 wat steeds gesluit is, was ons genoodsaak om Letaba om te ry. Na 'n bene-rek stop is ons vort Mopani toe, waar ons beplan het om middagete op die dek van die restaurant te geniet - met 'n uitsig oor die Pionierdam. Maar dit was ons nie beskore nie. Die restaurant word tans opgeknap en daar is 'n tydelike restaurant in 'n groot tent, op die parkeerterrein, ingerig. Nietemin was die kos en die diens van goeie gehalte - ons ervaring van Mopani se restaurant tydens verskeie vorige besoeke.

Jy kry uitsonderlike gevalle soos Len se destydse heel eerste "sighting" nadat hulle die wildtuin ingegaan het (wildehonde) op die H9. Maar dit staan mos maar bekend as 'n pad wat min oplewer - alhoewel ons al by geleenthede leeus, 'n luiperd en selfs bastergemsbokke langs die roete gesien het. Maar hierdie keer, behalwe vir 2 onderskeie troppe buffels, het ons weinig gesien tot en met Letaba.

Vandaar tot Mopani was daar ook nie veel om oor opgewonde te raak nie. Aangesien my seun-hulle nog nooit in Tsendze was nie, het ons gou (ongemagtig) deur die kamp gery. Jy kon duidelik sien dit is skoolvakansie - ek het Tsendze nog nooit só bedrywig gesien nie. Daarna het ons gou vinnig by Mooiplaas ingeloer vir 'n piepiestop. Ek het sulke aangename herinneringe aan hierdie plek tydens ons Tzaneen-dae. Selfs my seun (toe hy nog 'n klein peuter was) onthou nog ons vele Sondagmiddag-braaie wat ons daar gehad het na ons baie gereelde naweekkuiers in Letaba. Weereens kon jy agterkom dit is skoolvakansie. Ek kan nie onthou dat ek al soveel besoekers by Mooiplaas gesien het nie.

Na 'n baie lekker middagete by Mopani (hulle Daggha Boy Burger is puik) het ons die laaste skof aangepak Shingwedzi toe, waar ons eers om 17:00 arriveer het vir 2 wonderlike aande in netjiese verblyf.

Word vervolg.