Namibië toe

... ja, dit is 'n stywe trippie. Die aanvanklike plan was om net die suide van Namibië te doen. Maar toe my kleindogter hoor dat ons Namibië toe gaan was haar hoogste prioriteit om quad bike te gaan ry by Walvisbaai. En soos 'n simpel oupa maar is, wysig die ouballie sy planne. Maar die kinders sien baie uit na die toertjie en voorbereiding is in volle swang.

Nou karring my seun ook nog om, net 3 dae nadat ons teruggekeer, het saam met hom en 2 vriende Walvisbaai toe te vlieg, 'n 4x4 te huur en Henties toe te gaan vir 'n week. Maar dié oukêrel sal te platsak wees na dese om só-iets aan te pak. Inteendeel, ek sal te platsak wees om voor die volgende somer weer te gaan kamp. En mammie "nag" alreeds om volgende winter Roemenië toe te gaan want die Noorweërs (wat gister by hul huis aangekom het na hul kort vakansie saam met ons in die wildtuin) het ons genooi om o.a. by hulle te gaan kuier. Maar daar sal baie water in die see moet loop alvorens dit kan gebeur (lees: "fondse in die spaarrekening moet opbou").

Ons geniet gewis ons ver kinders se kuier hier in Suid-Afrika. En ons is uiters dankbaar teenoor hul Noorweegse filantroop-vriend wat dit vir hulle moontlik gemaak het. Laasgenoemde het al hulle vlugkostes, verblyf in die wildtuin, Kaapse Waterfront en Hartenbos betaal. Hy het ook die huur van hul minibus in die wildtuin sowel as die week in die Kaap betaal. Dan het hy hulle meermale "entertain" met restaurant-etes (waarvan ons ook drie etes in die wildtuin meegemaak het).

Maar nou moet pa/oupa maar sy sak skud, want sendelinge beskik nou nie juis oor veel fondse nie. Gelukkig het my dogter 'n broer wat ook graag haar "hand vat". Ek weet dat hy sal ten volle instaan vir sy pa se kostes as ek sou besluit om saam te gaan hengel, maar ek wil nie op sy nek lê nie. En buitendien wil ek eerder elke oomblik saam met my ver kinders geniet terwyl hulle hier kuier. My seun bly net anderkant die "klip" van my af - in Grabouw en ons sien mekaar baie dikwels.

Len - dus sal ek maar my hengel-lus bietjie inhou. My seun het vanoggend video clips van ander hengelvriende by Hentiesbaai aangestuur. Dan word my lus om daar langs die viswaters te gaan staan met 'n visstok in die hand baie groot.

... nou so fluks is met sy inpakkery vir sy vakansie, kan ek ook net meld dat sommige voorbereidings aan my kant ook in plek val. Ek het gister die dokument van die "Geel Sambreel-mense" ontvang wat bevestig dat die Hilux ten volle gedek is in Namibië. Alhoewel hulle nog nooit by die grens gevra het vir sodanige dokumente nie, word dit tog aangedui dat jy sulke bewyse (insluitende die registrasiebewys) saam met jou moet hê. Die SA-plakker, wat ook 'n vereiste is, is gister aangebring.

Die vleis vir die eerste paar aande se braai (totdat ons die grens oorsteek) word môre by my plaaslike slagter afgehaal - ek mag mos nie vleis oor die grens neem nie. Die 40 liter Waeco word vandag aangeskakel sodat dit gereed is vir die langpad. Die kassie sal sy werk moet doen. As ek kyk na YR.no se weervoorspelling vir die week vorentoe, lyk dit of ons in warm wêreld inry. Vir Calvinia word Saterdag 30° voorspel, maar Upington se voorspelling vir Sondag is 34°. Twee Rivieren wys vir Maandag en Dinsdag 36° en 34° onderskeidelik.

Die pakwerk is afgehandel. Slegs die "cooler box", vrieskas en tasse word môre-oggend gelaai. Ek hoop om nie later as 08:30 weg te kom nie. Ons eerste mikpunt is Rietdakkie padstal tussen Worcester en Wolseley vir 'n brekkie.

Ek hoop om darem nog die eerste 4 aande (terwyl ons nog binne SA grense is) bietjie verslag te gee.

... nl 08:30. Ons het aanvanklik 'n bietjie moeilik gery in digte mis wat eers tussen die N2 en Villiersdorp verbeter het. Ons eerste stop was by Rietdakkie padstal tussen Worcester en Wolseley vir 'n baie lekker unieke brekfis. Hulle bedien die gebakte eiers, spek en tamatie/uie-smoor op (of liewer binne) 'n varsgebakte roosterkoek. Heerlik!!

Na 'n vinnige draaitjie deur my grootword-dorp, Tulbagh, het ons verder deurgedruk tot by Kardoesie padstal in die Piekenierskloofpas, waar ons 'n paar peuselgoed aangevul het - o.a. baie lekker koeksisters en dadelballetjies.

'n Koffiestop by Klawer se Wimpy en hervul van duur diesel het gevolg alvorens ons die laaste ent pad na Calvinia aangepak het - met groot frustrasie aan die onderpunt van Vanrhynspas. Ons is laaaank opgehou by 'n Stop/Ry. Die hele pas bestaan tans uit 'n enkelbaan. Eers moes ons wag vir die streep "side-tippers" wat die pas afkruip. Toe moes ons opkruip teen die pas uit agter groot trokke wat voor ons in die ry gestaan het. Jy kon 'n eier in hierdie ouballie se gat gaarmaak.

Maar ons wonderlike verblyfplek het daarvoor opgemaak. Donkieshoek, op 'n kleinhoewe buite Calvinia, was een van die netjieste selfsorgplekke waar ons nog ooit oornag het. En ek was verras om te sien dat hulle 5 kampeerplekke met kragpunte het.

Ek sal weer video clips plaas as ek eers weer terug is by die huis.

Vanoggend het ons 'n lekker ontbyt by Die Windpomp in Brandvlei geëet. Watter unieke plek. Moenie Brandvlei verbyry sonder om by Die Windpomp in te loer nie.

Jammer, nou sukkel ek met verdere foto's. Ek gesels weer later. Ons is tans by Kalahari Guest House & Farm Stall, 50 km noord van Upington, op pad Twee Rivieren toe.

Lyk sy nie meer na haar pa nie? Sy's dan 'n mooi meisiekind.