Ons Kgalagadi toer April 2023

Ons het sopas bande gepomp by Twee Rivieren en gaan nou ry Brandvlei toe. 
 

Ja Wessel, ons het gistermiddag 15:30 tuisgekom na ‘n heerlike toer. Meer terugvoer en foto’s sal nog volg, maar nou moet ek eers weer bietjie werk. Ek het vanoggend oppad hierheen die Prado vol gemaak. Die totale koste vir petrol was R12 256,80. Dis so R2 500 minder as wat ek begroot het. Die verbruik was wat ek verwag het en nog bietjie beter. Ek het die Prado hard gery, en ons was gelaai.
 

Soos elders genoem sleep die voertuig vrek lekker, en ry boonop baie gemaklik. Die bietjie sand wat ons teegekom het by Rooiputs was geen uitdaging nie, en daar was geen meganiese probleme nie. Ek het dus besluit om die Everest te laat gaan. Daar is eenvoudig geen vergelyking tussen die twee voertuie nie. 
 

Net gou vir Oom Len se inligting; toe ons Oujaarsdag van Bontebok NP af in Swellendam stop wou die Prado nie start nie. Die probleem het ‘n paar keer daarna herhaal, telkens wanneer die enjin warm gery was, en dit baie warm buite was. Die aansitter is nagegaan, en afgesien van bedrading by die aansitter wat reggestel is, was daar nie fout nie. Hein, die auto-elektrisiën hier in Worcester wat ek gebruik en vertrou, het voorgestel dat ek ‘n stel soliede brass battery terminale byderhand hou vir ingeval die probleem weer opduik.
 

Dit het toe by Oranjerus, en ek het die terminale by die lieflike Walker’s Midas in Upington gekoop en laat opsit by ‘n plek wat batterye, skokbrekers ens installeer. Die besigheid heet Quick Lane en sit langs Ford in Schroderstraat. Nadat dit gedoen is vra ek hoeveel ek skuld vir die werk en die ou wat my gehelp het sê niks nie. Ek het nie kontant by my gehad nie, maar later teruggegaan om vir hom R100 te gee. Hy wou dit eers nie vat nie, maar ek het aangedring daarop. Dit was lekker warm die hele tyd wat ons naby en in Kgalagadi was en die Prado is herhaaldelik afgeskakel en weer aangesluit. Die probleem het nog nie weer opgeduik nie, en ek glo dus die ou terminale waarmee die kar uitgekom het was die oorsaak soos Hein vermoed het. 

Walker’s Midas is ‘n puik winkel waar ek ure en baie geld sou kon spandeer en hulle is baie behulpsaam. Dis ook duidelik dat hulle naby Kgalagadi is, want daar is ‘n rak met wiellaers en die een hier onder met bladvere, aste, koppelstukke en neuswiele. Kgalagadi is hard op voertuie maar die paaie was 95% van dit wat ons gery het in puik toestand en onlangs gesleep of geskraap. Ons het dit nog nie op een van ons vorige drie besoeke in so wonderlike toestand gekry nie. Dit was ‘n plesier. 
 

Ek weet nie hoekom dit net gebeur het as dit warm was nie. As die voertuig egter bietjie afgekoel het, het dit weer normaal aangesluit. Voor dit kom die liggies aan soos normaal, maar sodra ek die sleutel draai gebeur niks. Nie eers ‘n klik nie. Al wat ek kan dink is dat daar nie voldoende geleiding van die elektrisiteit na die aansitter plaasgevind het nie. Volgens Hein is die meeste terminale deesdae lood wat met ‘n brass lagie bedek is. Die soliede brass terminale wat ek gekoop het was ordes duurder (R222) as die ander wat daar was en het duidelik op die verpakking aangetoon dat dit soliede brass is. Hulle is meer bestand teen korrosie en die groen lagie aanpaksel wat soms vorm op lood. 

Het jy nie gekyk vir 'n stel vere vir die wa nie ? 

Hulle hou dieselfde Burquip vere aan as wat Louis vir my bestel het, en waarvan ek ‘n spaar pak gehou het.  

Ek het nie ‘n dagboek gehou nie, so sal maar vertel wat ek onthou per kampplek. 
 

Uit Upington is ons Kalahari Trails toe. Dis so 36km voor Twee Rivieren, en ‘n oorstop wat ek definitief kan aanbeveel. Ek het dit aanvanklik bespreek omdat ek nie kon plek kry by Twee Rivieren nie, en nie by Kgalagadi Lifestyle Lodge wou staan nie. Lg is wel heelwat nader aan Twee Rivieren, maar dis teen die teerpad, en dit lyk nie vir my of daar iets anders is om te doen as in die park ingaan vir wildritte nie. 
 

Ek is baie bly ek het by Kalahari Trails bespreek. Hulle Eco staanplekke is heel skaflik, elk met ‘n eie badkamertjie en kragpunt. Daar is ook warm water as jy dit sou verkies in die hitte. Die staanplekke is ‘n entjie uit mekaar, en daar is vyf as ek reg onthou. Ons het twee plekke langs mekaar gehad, en sommer naby aan mekaar opgeslaan. 
 

Die staanplekke kyk uit oor tipiese Kalahari veld. Daar is wel heelwat muskeet bome, wat uitheems is, op die plaas. Van hulle bied darem skaduwee, want dit was lekker warm. Die kinders het vir hulleself ‘n “swembad” gegrawe en heerlik in die rooi sand en modder gespeel. 
 

Dis ‘n heerlike plek om te ontspan. Mens kan ook gaan stap (alleen of met ‘n gids) en Kgalagadi toe ry as jy sou wou. ‘n Groot bederf van Kalahari Trails lê in hulle trop meerkatte wat mense gewoond is. Van hulle is aan die eienaar (wat intussen oorlede is, maar haar seun Richard het oorgeneem) gegee as ongewenste troeteldiere. Intussen het hulle ‘n trop gevorm en kleintjies gekry. Hulle loop vry rond op die plaas, en was op ons vol dag daar twee keer by ons staanplekke. Die laaste oggend terwyl ons oppak het hulle weer kom kuier.
 

Hulle snuffel rond en grawe, maar is nie ‘n oorlas nie en bedel nie vir kos nie. Een kleinerige een het wel amper ‘n gat in my grondseil geknaag toe iets onder dit hom interesseer het. Verder was dit werklik ‘n genot om so naby hulle te kom en hulle doen en late dop te hou. Hier staan die kinders na hulle en kyk.
 

Hier het ek hulle van naby met my foon afgeneem (ons kameras het nie saamgegaan nie Wessel - dus gaan hier net slimfoon foto’s wees).

En hier sit ek en die kinders vir hulle en kyk nadat ons gaan stap het die Sondagoggend.

Ons het albei aande lekker gebraai en die stilte geniet terwyl ons heerlik kuier om die vuur. Snags het springbokke en gemsbokke naby ons staanplekke gewei. Ek het my ultraviolet liggie gebruik wat altyd in die Kavango is, en die knaap tussen die waens gekry. Gelukkig het Riël hom gesien voor hy gesteek is.

Ons is gewaarsku deur ‘n gids wat daar werk, en gereeld kom inloer het by ons met die mak meerkat wat nog nie deur die trop aanvaar is nie, dat daar baie skerpioene is. Ons het dus saans skoene aangetrek. Dit help ook vir die stof wat mens se hakke skurf en droog maak. Een van die opsionele aktiwiteite is om saam met ‘n gids skerpioene te gaan jag in die aand. Sy het vir ons ‘n klompie kom wys wat hulle die Saterdagaand gevang het, en een vir die mak meerkat gegee om te eet. Die dragtige skerpioen wyfies laat gaan sy weer in die veld. 

Ons het ‘n heerlike tyd gehad by Kalahari Trails en almal saamgestem dat twee aande eintlik te kort is. Ons het die Sondagaand al die waens se afdakke laat sak om tyd te bespaar die Maandag wanneer ons ver sou moes ry Polentswa toe. Die foto is die oggend geneem terwyl ons opgepak het.

Prado is die beste wat Toyota ooit gemaak het.  Meer hanteerbare grootte en met daai fluweelsagte 4l V6.  Iets waarvan ek altyd sal droom.

Dis iets waarvan ek ook al lank droom in die geheim. Toe kom die een oor my pad en toe ek weer my oë uitvee koop ek ‘n voertuig met meer as 360 000km op. Ek was nog nie een keer spyt gewees nie, en het my vrees vir die groot dors verloor. Dit help nie om ‘n petrol Prado te probeer pamperlang nie, hulle moet met ‘n sterk regtervoet gery word. Dit maak in elk geval geen verskil aan die brandstofverbruik nie. BMW het altyd in hulle advertensies gepraat van sheer driving pleasure. Hulle het duidelik nog nie met ‘n petrol Prado gery nie.