Roemenië - 2022

Ons het toe gister 'n meer genadige dag (wat temperature aanbetref) gehad. Dit was lekker om rond te stap in hierdie mooi stad. 

As jy kyk na die pragtige geboue uit vorige era's, en hoe dit ontsier word deur graffiti - dan kook my bloed. Hier is sóveel mooi geboue, van historiese betekenis, wat bemors is met graffiti.

Nietemin - ons het gisteroggend eers 'n lekker stap in 'n naby-geleë park gehad.

En toe rustig by 'n straatkafeetjie, op die sypaadjie, gaan sit en koffie drink - en ons aan die verbygangers sit en vergaap. Mense - hier is mooi jong dames in hierdie stad. En siende dat dit lekker warm is, trek hulle maar skrapserig aan. Ek weet nie of dit goed of sleg vir 'n ou ballie se hart is nie. Maar ek verkyk my - baie subtiel, want mammie is ook by.

Gistermiddag het ons die moltreinstelsel aangedurf. Hier wag die lotjie vir die volgende trein op een van ons oorklimstasies.

Toe's ons na IKEA - 'n reuse winkel waar 'n mens jou verstom aan alles wat jy daar sien. Ek koop gewoonlik 'n klompie "gadgets" (baie keer onnodige goedjies) wat ek nog nie voorheen gesien het nie.

Gisteraand het ons sommer 'n wegneem pizza vir aandete gehad - ons is redelik gatvol uitgeëet. Daarna het ons sommer by 'n roomyswinkel onder ons woonstel gaan roomys koop - heerlike tuisgemaakte roomys. Myne was 'n "sugar cone" met "salted caramel" roomys. Seker nie bevorderlik vir 'n Tipe 2 diabeet nie, maar ek kom mos nie elke dag in Bucharest nie.

Terwyl ons die roomys loop en eet het, het ons sommer net die straatblok omgestap. En toe was ek verstom om te sien hoe bedrywig dit is. Ek heg nog 'n paar foto's aan.

Laatmiddag tel ons ons kinders se tuisgemeente (in Grabouw) se pastoor en sy seun by die lughawe op. Hulle kom vir 2 weke bietjie hulp verleen aan my skoonseun. Ons sal seker nie voor 20:00 terug wees in Călăraşi nie. Dáár word taamlik reën vir vannag en môre voorspel. Na die hitte wat ons die afgelope 3 weke beleef het, sien ek uit daarna.

Ons het gisteroggend uit Călăraşi vertrek na 'n area wat al vir baie jare op my wenslysie was, naamlik een van die langste bergpasse in die wêreld - 151 km. Ons oornag vir 3 aande ongeveer op die halfpadmerk van die Transfagaşan.

Tot hier het ons deur van die mooiste natuurskoon gery.

Ons was gelukkig om by drie geleenthede bruinbere in die pad te kry, waaronder hierdie wyfie met haar kroos van drie.

Ek was nog nooit in die Switserse Alpe nie. maar die natuurskoon hier is seker die naaste wat ek daaraan sal kom. Die volgende foto is vanuit my hotelkamer geneem.

Gisteraand het ons in die hotel geëet (soos wat ons seker maar by gebrek aan ander naby-geleë restaurante vir die volgende twee aande sal moet doen). Die kos was niks om oor huistoe te skryf nie, maar die Roemeense Sauvignon Blanc was darem baie lekker.

.... nie rêrig huis nie (waarnatoe ek nou erg begin verlang), maar wel in Calarasi na 'n lieflike 3 dae in die berge. Ons het elke aspek geniet - die pragtige natuur, heel aangename verblyf, lekker ontbyte soggens en heerlike wyn in die aand. Ons was gelukkig om by vier geleenthede bere te sien - 'n totaal van 8.

Saterdag het ons oor die meer bekende gedeelte van die Transfagarasan gery na een van die ouer stede - Sibiu - waar ons sommer net rondgedrentel en die mooiheid van veral die ou stadsgedeelte geniet het.

Die volgende foto laat nie reg geskied aan dié fenominale pas nie. Jy daal bykans 1 600 meter na benede.

Ek plaas enkele foto's van Sibiu.

Op pad het ons ook by hierdie interessante toeriste-aantreklikheid stilgehou.

Dit was Saterdag en dit het gewemel van besoekers. Daarom was daar groot potte kos op oop vure (of liewer houtskool) gemaak.

Ons het in die reën teruggekeer na ons gerieflike hotel wat vir my gevoel het of ek in Switzerland kuier - net baie goedkoper (R1 160 per nag vir 2 persone - ontbyt ingesluit).

Die eintlike rede waarom on daarnatoe gegaan het, was vir Nelia se wedloop wat Sondagoggend plaasgevind het. Hulle pastoor van die Baptiste gemeente in Grabouw was ook hier saam met 'n aangenome seun van hom (hulle het gister huistoe vertrek). Nelia het sy seun omgepraat om ook saam deel te neem aan die wedloop. Twee Suid-Afrikaners het dus die wedloop voltooi.

Ons kuier lekker, maar ek kan julle nie vertel hoe smag ek na 'n lamstjop en 'n stukkie boerewors nie. Ek weet dus wat is op die spyskaart as ons volgende Vrydagaand by die huis is.

... die eerste kamp-ekskursie word vir vroeg November beplan. Sien sóóó uit daarna. 

Alhoewel ons met ons eerste besoek in 2005 die sogenaamde "Palace of the People" besoek het, en ook binne gaan kyk het, het ons weer 'n draaitjie daar gemaak - net om 'n foto van twee mense wat sedertdien 17 jaar ouer geword het, voor die indrukwekkende gebou te neem.

Hierdie gebou, want deur die destydse verwaande kommunistiese diktator, Ceausesco, laat bou is (terwyl die land se bevolking rêrig van die honger gesterf het), is naas die Amerikaanse Pentagon die enkele gebou wat die grootste grondoppervlak in die wêreld beslaan.

Ons het ook vir Nelia-hulle se pastoor die "ferry" oor die Donourivier gaan wys toe ons terug was in Calarasi. Hier kan die werklike breedte van dié groot rivier gesien word met 'n "barge" wat stroomaf vaar terwyl die "ferry" (in die voorgrond) die rivier oorsteek na Silistra (Bulgarye) aan die oorkant.

Hieronder kan Silistra duideliker gesien word.

Ons het ook 'n bietjie op een van die verlate "beaches" langs die Donou gaan rondloop.

My rondlopery (ek bedoel loop soos in stap) is bietjie kortgeknip. Ek het verlede Vrydagnag skielik 'n pynlike linkerhak begin ontwikkel. Alhoewel dit vanoggend tot 'n mate beter voel, is stap baie ongemaklik. Ek het gister en eergister nie eens die huis verlaat nie - dit is net te pynlik om te loop (selfs toilet toe).

Dit is intussen geïdentifiseer as plantar fasciitis - een van die pynlikste toestande wat ek nóg gehad het. Ek volg maar Dr Google (veral die Mayo Clinic) se raad in die behandeling en hoop om darem vandag oor 'n week, wanneer ons hiervandaan vertrek, beter te wees.

My dogter het dit ook verlede jaar ondervind. In haar geval kan dit dalk toegeskryf word aan ooreising a.g.v. gereelde oefening (draf). Dit is een van die redes wat aangegee word as moontlike oorsaak. Myne kan waarskynlik toegeskryf word aan die ander hoofrede vir dié toestand, naamlik oorgewig.

Ralie is gevolglik gedetermineerd dat ek sál gewig verloor as ons terug is by die huis. Ai - daar gaan al die vooruitsigte vir lekker vet lamstjops, boerewors en braaibroodjies alweer by die agterdeur uit.