Roemenië - 2023

Gistermiddag by die huis gekom na 'n bykans 24 uur reis vandat ons by my dogter se huis vertrek het totdat ons hier by ons huis arriveer het. Ons is nog besig om agterstallige dingetjies in te haal voordat dinge seker eers weer tot normaal sal terugkeer.

Om vir 2½ uur gedurende die middernagtelike ure op Istanbul lughawe te moes vertoef, was uitputtend. Toe ons in die vliegtuig gaan sit, wat 01:50 vertrek het, het ek dadelik 'n slaappil gedrink. Ek was so moeg dat ek aan die slaap geraak het nog voordat die vliegtuig vertrek het en eers om 06:30 (05:30 SA tyd) wakker geword het. Maar om toe vir meer as 6 uur die tyd te verwyl tot 11:40 (toe ons geland het) was 'n straf - jy sit ongemaklik in die bekrompe spasie en jou gat is deurgesit. Jy sit letterlik 6 ure van jou lewe en omwens.

Ons was bekommerd dat my seun ons dalk nie op die lughawe kon kom haal nie a.g.v. die paaie-situasie in die Wes-Kaap, maar hy kon dit darem bewerkstellig. Ons was net baie lank teen Sir Lowryspas opgehou met 'n Stop/Go stelsel terwyl hulle besig was om modderstortings op te ruim. Clarence Drive (tussen Gordonsbaai en Rooi-els) sal waarskynlik vir weke (indien nie maande) gesluit wees - dus was dit nie 'n opsie nie. Die brug oor die Palmietrivier tussen Kleinmond en Bettiesbaai is ook sodanig beskadig dat dit ook gesluit moes word.

Nietemin - ons is veilig tuis en baie gelukkig dat ons geen skade by die huis het nie. Ons tuin is egter sjornat - selfs op die grasperke sak jy in. Ons val  nog bietjie rond, maar ek reken van môre af sal ons weer min of meer terug by normaal wees.

Dit is 'n voorreg om by jou kinders daar ver te gaan kuier, maar .... Mense, ek is nie meer bedoel vir lang vlugte nie. Ek is allergies vir lughawens en vliegtuie. Gesien in die lig van genoemde "allergie" en die kostes (veral vir 'n pensioenaris), wonder ek of dit nie waarskynlik die laaste keer was wat ek so-iets aangepak het nie.

... maar wat dit is (lees: "grootliks opgef.."), maar tog is dit lekker om terug by die huis te wees. Lekker om terug te wees by my plaaslike kinders en kleinkinders, vriende, bure ens. Ek kan weer verstaan wat die mense praat.

Dit was 'n voorreg om daar anderkant te wees. Dit was lekker om 24/7 veilig te voel - waar ons ookal was. Maar 'n ou boom verplant nie maklik nie. My kinders is baie gelukkig daar anderkant en gee geen oorweging om ooit permanent terug te keer SA toe nie - alhoewel hulle maar baie verlang na sekere aspekte (soos die wildtuin).

Daar bestaan darem 'n baie groot moontlikheid dat hulle laat-Maart bietjie "huistoe" kom. Een van hulle Noorweegse medewerkers wil graag SA besoek en het aangebied om hulle vlugkostes ook te betaal, want hy wil hê my kinders moet as gids vir hulle optree. Ek kan nie sê hoedat my vrou natuurlik wens dat dit sal realiseer nie. Hulle wil dan aanbly vir my skoonseun se pa se 80ste vroeg Junie. Die kanse bestaan dus dat hulle dalk selfs saam met ons in Mei wildtuin toe kan gaan. Net my kleindogter is nie opgewonde oor só 'n lang verblyf in SA nie. Sy is maar 'n Roemeen en Roemenië is maar haar tuisland. Sy sal waarskynlik vroeër terugkeer (indien hulle besoek realiseer).

Dankie vir almal se verwelkoming hier in my tuisland. Nou kan ek die laataand-wedstryde darem op 'n meer respektabele tyd kyk. Synde dat Roemenië se tyd 1 uur voor ons is, begin die aand-wedstryde eers 22:00 daar anderkant teenoor 21:00 hier by ons. Ek het maar gesukkel om wakker te bly - veral as die All Blacks laataand hulle vervelige rugby speel 😇😇. (Ai Gert Viljoen - ek wou my bek hou, maar ek kon nie).

... daar het Dinsdagaand 'n lamstjoppie op die kole geval en gisteraand 'n galjoen (my lus vir vis was amper groter as vir braaivleis). Ja, simpel ouman het meer gesukkel met sy vislus as sy braaivleislus die afgelope 6 weke.

Vanaand is dit tuisgemaakte springbokpasteitjies.