Noord- en Weskaap Toer

Vir Opvolgende Noord- en Weskaap toer kliek hier:    Deel 2     Deel 3

Noord- en Weskaap Toer.

Na ons vir ‘n heerlike vyf weke op oom Paul se plaas gekuier het vertrek ons op 17 Oktober 2018 vanaf Pretoria na Potchefstroom en gaan tuis by familie op Potch. Ons was vir 9 dae in Pretoria na ons vanaf die KNP via Villiers ‘n draai gemaak het om die wa se regter mover te vervang. Die mover het baie stadig begin loop en is deur die verskaffer op Villiers onder waarborg vervang. Op Potch het ons net lekker gekuier en nie rondgery nie.

Ons Noordkaap toer het afgeskop op 23 Oktober met ons eerste oorstaan op Red Sands net wes van Kuruman. Na vele oorwegings en rondvra (op die forum ook) het ons die volgende roete gery: Potch, Klerksdorp, Wolmaransstad, Sweizer-Reneke, Vryburg en Kuruman. Ek is deur vriende op Potch afgeraai om oor Ventersdorp te ry, die pad is blykbaar baie sleg en vol slaggate. Ek kon nerens inligting kry oor die beste roete vanaf Klerksdorp en besluit toe, wes moet ek ry en vat die pad. Op Klerksdorp besluit om by die SAP aan te gaan om inligting oor die roete oor Ottosdal of Sweizer te bekom. Ek bevind my toe in Klerksdorp se middestad met nie ‘n idee waar om heen te ry nie. Dis net taxis en vragmotors,, Google maps ry my elke keer vas, vra toe ‘n taxi bestuurder wat langs my staan by ‘n robot en wraggies sal die man toe nou uit sy pad gaan om my te help. Hy stop die verkeer in die baan langs my en verduidelik ek moet hom volg en daar begelei hy my tot voor die polisie stasie. ‘n Offisier daar maak toe so paar oproepe en sy niggie op ‘n plaas by Sweizer laat weet toe die pad oor Sweizer is goed en inderdaad dit is toe so. Drie padwerke met ry/stop verleggings tussen Sweizer en Vryburg elk so 5km lang, die ompaaie is geteer en goed rybaar. Baie min swaervoertuie op die pad en ons kom veilig in Vryburg aan. Ek sal die roete met geruste hart aanbeveel (ek het meer inligting oor die roete gegee in my draad “Potchefstroom na Kuruman”). Op Vryburg het ek brandstof ingegooi en ‘n heerlike hamburger geeet by Mams Foods en teen ‘n billike prys, dis die vulstasie net voor jy Vryburg inry (Chris Boucher se papwiel vulstasie). Die pad verder tot op Red Sands baie goed. Wat ons verbaas het was hoe netjies skoon Sweizer en Vryburg vertoon het, dit was nou die roetes deur die dorpe.

Ons staan twee nagte oor op Red Sands. Die kampterrein is grond, rooi sand/grond en as die windjie waai moet jy maar toemaak. Hulle privaat ablusie geriewe is goed met ‘n toilet, stort, wasbak en opwasbak. Jy moet jou wa maar mooi rondskuif om ‘n gelykte te kry om op te staan. Ons het die 24e bietjie in Kuruman rondgery en ook gaan kyk hoe lyk dit by die Wonderwerkgrot oppad na Danielskuil. Dis ‘n “Nasionale Gedenkwaardigheid” maar, o wee, wat ‘n teleurstelling. Die terrein, geriewe en chalets is verwaarloos. Daar vind opgrawings plaas en is van nasionale belang; gaan google gerus. Die uitgrawings is interressant maar die gids se inligting was maar beperk. Ek heg ook ‘n foto aan van die interressantste selfoontoring wat ek nog gesien het, die toring staan langs die N7 naby die ingang na Red Sands.

Oktober vat ons die pad wes na Upington. Ons oorspronklike besluit was om op Upington by Kalahari Monate oor te staan maar het intussen planne verander en skakel toe vroegoggend om ook vir die aand (25e) in twee Rivieren plek te kry, ons is eers van die 26e by Twee Rivieren bespreek. Alhoewel ons eerste poging die oggend om plek te kry onsuksesvol was, vol bespreek, het die dame tog belowe om ons terug te skakel indien daar ‘n kansellasie was en sowaar toe ons in Upington inry skakel Bettie ons om ons in te lig dat ons maar kon kom, hulle het plek. Ons verblyf op Twee Rivieren verander toe van 7 na 8 nagte. Die reis verder na Kgalagadi het heel voorspoedig verloop. Na aanleiding van Chris Boucher se verhaal oor Askham se melktert het ons op Askham afgedraai en by die Diamond Coffee Shop het ons rustig op die stoep verwyl en heerlike melktert en gemmerbier genuttig.

Die landskap Noord van Upington is vir ons ‘n nuwe gesig, ken die wereld nie. Veral die droë panne is baie interressant. 

Ons ontvangs by Kgalagadi was baie vriendelik en flink. Die toegangspad is plaveisel tot by die kamp. Grond staanplekke; harde grond vir tentpenne inslaan. Daar is so paar bome vir skadu. Die son het als uit ons uitgehaal maar ons het darem namiddag skaduwee gehad. Staanplekke is nie afgebaken of gemerk nie. Vaste braaiers, kragpunte en waterkrane is versprei oor die terrein. Al die staanplekke met kragpunte is op gelykgrond. Die ablusiegeriewe is van 'n hoë standaard. Daar was altyd warm water en die geriewe is deurlopend skoon gemaak. 

Die winkel is netjies en voorsien in alle nodige middele vir kampers. Ons het een aand in die restaurant gaan eet en was verras oor die goeie diens, kos en algemene indrukke van die plek. Die restaurant word deur SANPARKS bedryf.

Alle personeel waarmee ons te doene gehad het was vriendelik en beleef. Na my mening is die personeel van hierdie park in die voorste linie van SANPARKS se personeelkorps as dit by diens kom.

Dit is 'n lekker rustige kamp en ons het drie van die dae net rustig in die kamp deurgebring en by die swembad ontspan. Die aande in die park is heerlik en om ‘n vuurtjie maak dit vir ‘n lekker herinnering. Die kwik het van die dae bo die 40 gaan draai. Heerlik oggendtee geniet by Auchterlonie en ‘n lekker skottel ontbyt gemaak op Melkvlei.

Ons het beide die twee rivierpaaie gery en ook die kort dwarspad van Auchterlonie na Kij Kij. Ons het een dag die lang dwarspad begin ry en toe teruggedraai, wou nie my tande verloor nie. Die twee rivierpaaie was heel rybaar en vir kort ente baie sinkplaat veral die Auob pad tot by Auchterlonie. Ons het ook gevind dat daar meer diere op die Nossob pad is.

Diere wat ons gesien het was leeus (twee pragtige maanhare en twee troppe van 11 en 9), gemsbokke, blou wildebeeste, kudus, hyena, jakkals, springbokke, eland, jagluiperd en natuurlike die nimlike grond eekhorinkie en vele voelspesies. Besonders was ‘n “Pale Chanting Goshawk” wat ‘n muis gevang het en ‘n kobra wat voor ons oor die pad geseil het. Die luiperd het ons egter ontwyk. Wat ook mooi is, is die vele versamelvoëlneste, die bome en ou telefoonpale hang swaar van die neste.

Ons het een dag deurgery na Mata Mata, wat ‘n pragtige kampie, al die geriewe netjies en skoon. Sou graag daar wou uitspan maar ek is bevrees net my wa se onderstel sal daar uitkom.

Wat ons in die park opgeval het is die kameeldoringbome wat lyk of hulle net inmekaarsak en doodgaan veral ten noorde van Auchterlonie. Het dit gegoogle en dis blykbaar iets onverklaarbaars, alreeds in die tagtigerjare het navorsing daaroor by Kathu begin; google dit gerus.

Ongelukkig moes ons tydjie in die Kgalagadi ook ten einde loop, ‘n ekstra paar dae sou alte lekker wees. Op Vrydag 2 November vat ons toe halfhartig die pad suid na Upington. Ons rustige reis word 60km Noord van Upington met luide lawaai onderbreek deur die linker band van die wa wat die gees gee. Sien my draad “Band wat die gees gee……”.

Ons reis neem ons verder na Oranjerus net wes van Upington by Kanoneiland (02 Nov tot 05 Nov).

………………….word vervolg.